Кунакта савыт-саба юасызмы?

Кунакка килгән хатын-кызлар арасында хуҗабикәгә булышып, савыт-саба юышучы табыла. Әлбәттә, күркәм табын әзерләп көткән кешегә ярдәмләшү, изгелек күрсәтүнең бернинди начарлыгы да юк кебек.  Бигрәк тә якын туганы, кардәше булсаң. Ә булмасаң...

Борынгылар ышануынча, кунакта савыт-саба юу – яхшылыкка түгел. Беренчедән, йортның бәхетен юасың дигән ышану бар. Янәсе дә йорт хуҗаларының уңышын, тынычлыгын су белән агызып җибәрәсең. Әгәр хуҗалар ырым-шырымнарга ышанучан кешеләр булса, сезнең ярдәмчеллек аларга ошап җитмәскә дә мөмкин.

Икенчедән, савыт юып, кунак үзен хуҗа урынына куя — бу хөрмәтсезлек санала.

Өченчедән, хуҗабикәгә «син начар хуҗа, минем ярдәм кирәк» дигән сыманрак тоелырга да бик мөмкин.

Халыкта тагын шундый ышану бар: кунакта савыт юсаң, хуҗалар белән озак күрешмисең яисә ачуланышасың. Шуңа күрә, әгәр хуҗабикә үзе сорамаса, аш-суын мактап, рәхмәт әйтеп, чын кунак булып кына утыруың мең артык. Ә сез ничек уйлыйсыз, дуслар?

Фото: нейрочелтәрләдән