Йомшаккай

Люция Әблиева

Йомшаккай

Әкият

Бер урманда Йомшаккай исемле кечкенә генә куян баласы яшәгән. Бик сөйкемле булган ди ул, аны барысы да яратканнар. Йомшаккайның бер җитешсезлеге булган - ул мактанырга яраткан.

Көннәрдән бер көнне иртән, кояш әле генә уянып, агач башларына алтын нурларын сипкәндә, Йомшаккай аланда Энәкәйне очраткан. Энәкәйнең ашыкмый гына гөмбәләр җыеп йөргән чагы икән.
Йомшаккай керпене сәламләгәч: "Карале, мин ничек булдыра алам! Мин урманда иң җитез куян! Мин иң биек агач төбен сикереп чыга алам!"- дип, мактанырга тотынган. Һәм озак та уйлап тормыйча, якындагы агач төбе аша сикереп чыкмакчы булган. Ләкин артык кәперәю аркасында, аяк астына карарга оныткан. Нәрсәгәдер абынып, чирәм өстеннән тәгәрәп киткән, бахырың.

  Энәкәй сиздерми генә елмаеп куйган. Аягын угалап утырган Йомшаккай янына килеп: "Ни булды, Йомшаккай? - дип сораган. "Мин... мин абынып егылдым, - дип мыгырданган куян баласы. Аңа керпе каршында бик оят булган.

"Күрәсеңме, Йомшаккай, - дигән Энәкәй, - мактанганда син иң мөһим нәрсәне онытасың. Нәтиҗәсез шапырынуга караганда, тыйнак кына яхшы эшләр башкару хәерлерәк!"

Йомшаккай уйга калган. Ул кичә барысыннан да күбрәк кишер ашый алачагы белән мактанганы, соңыннан эче авыртуын исенә төшергән. Өченче көн, башкалардан яхшырак кача белүен мактанып торганда, әз генә Төлкебикә тозагына эләкми калуын да хәтерләгән.

"Син хаклы, Энәкәй, - дигән Йомшаккай. Мин бүтән мактанмам. Мин яхшы эшләр генә эшләргә тырышачакмын, ә аннары, теләсәм, күрсәтермен".

Шул көннән башлап Йомшаккай икенче куянга әйләнгән. Ул элеккечә җитез булса да, хәзер бу турыда адым саен кычкырып йөрмәгән. Дусларына да бик булышкан. Урманда аны тагы да ныграк ярата башлаганнар, чөнки ул хәзер сөйкемле генә түгел, тыйнак куян да бит!

Фото: ЯИ