Әгәр бала укытучысыннан зарланса...

Бала укытучының аңа бәйләнүенә зарлана. Моны игътибарсыз калдырырга кирәкми. Шул ук вакытта баланың сүзләрен укытучыга каршы дәлил буларак кабул итәргә кирәкми. Бу сорауга РИАМОга интервьюсында педагог-психолог Шамил Әхмәдуллин җавап биргән.

Белгеч фикеренчә, мондый очракта хис-кичерешләргә бирелмәскә һәм ситуацияне тыныч аңларга тырышырга кирәк. Педагогның укучыга карата аерым мөнәсәбәте артында балага карата ялгыш караш та, гадәти таләпчәнлек тә ятарга мөмкин. Башта эксперт бала белән конкрет сораулар биреп сөйләшергә киңәш итә: укучы укытучысының нәкъ аны яратмавын ничек аңлаган.

"Аннары укытучы янына барыгыз. Берьяклы оборона белән очрашмас өчен игътибарны укытучының үз-үзен тотышыннан предмет белән проблемаларга күчерегез. Балагызның укуы өчен борчылуыгызны һәм хәлне аңларга теләвегезне әйтегез. Күпчелек очракта укытучы җавап итеп ачыла һәм бала сөйләмәгәнне сөйли. Нәтиҗәдә бөтенләй башка картина ачыла", - диде Әхмәдуллин.

Өлкәннәр чын сәбәпләрне ачыклаган арада балага әти-әнисенең аның ягында булуларын, әмма укытучыга да каршы түгеллекләрен тою мөһим. Укучы укытучыда дошманын күрергә тиеш түгел. Аңа кешеләрнең төрле булуын аңлатырга кирәк.

Автор фотосы.